Binicilik Tanitimi

Degisik konulari burada tartisiyoruz

Binicilik Tanitimi

Сообщение Elvin Imanov | 2020/05/04 00:24
Binicilik endüstrisi, binicilik.. uzun zamandır kamu bilincinin refahının ayrılmaz bir parçası olmuştur. At yetiştiriciliğin kaderi ayrılmaz bir şekilde Rusya’nın kaderine, ekonomisinin iniş ve düşüşlerine, maddi refahın artmasına ve kaybedilmesinine bağlıdır.
Tarihe baktığımızda, at yetiştiriciliğin kaderi ve sayısı ekonomik , sosyal ve politik olguya uygun olarak değiştiğini görüyoruz.
Tarihen lüks eşyalar yarata bilen her bir topluluk gelişmiş olarak sayilmaktaydı.
Bütün bir endüstri yaratma süreci de öyle.
At yetiştiriciliğine tesadüfen başlamadık. Sadece birkaç at satın alıp bununla yetinmek istemiyorduk. Zaten evvelleri yüksek sesle kendimizi ilan etmek için birinci sınıf atları satın alma ve onlara bakmaya imkanımız yoktu.
Projemiz sosyal açıdan daha önemliydi, biz sadece atları değil bilgi ve fırsatları da elde ettik. Atları tutmaya başladığımız Chapayevsky’deki kolektif çiftlikteki çalışmalarımız sayesinde altyapıyı incelemeyi başardık.
Evet adımlarımız bir çokları için kaotik ve düzensiz görünüyordu, ama ilerlemeye devam ettik.
Yakın bir zamanda Chapaevsky kolektif çiftliğinde çevremizde bir ekip toplamaya başara bildik. O zamanlar ekip 12-13 yaşlarında birer gençlerden oluşmaktaydı. Küçük olduklarına bakmayarak onları birleştiren atlara sevgileri olmuştur- sabah erkenden çiftliğe gelip atlara bakıyorlardı sonradan okullarına gidip daha sonra atlara göre yine çiftliğe geliyorlardır. Rusya’nın bölgelerinde jokey okulların, profesyonel veterinerlerin ve en esasında atçılığı düzgün öğrete bilecek insanların olmamasının problemiyle yüzleştik. Evet tabii ki biniçilik endüstrisinde yetenekli insanlar var, ama genel olarak baktığımızda onların sayısı çok büyük değil ve hem biz bir sistem yaratmak istemiştik. Koçumuz Murat memnuniyetle kendisi için yeni bir görev üstlendi, çünkü çoçuklara bir yaklaşım önemliydi, ilgilerini öldürmeyip onları doğru bir şekilde eğitmek gerekliydi.
Genç jokeyleri eğitmeğe başladık, ama bu yolda hatalarımız oldu, cephanemiz yoktu, atlara nasıl davranılacağını ve doğru eğitim sürecini nasıl kuracağımızı bilmiyorduk. Ama umutsuzluğa kapılmadık , yavaş yavaş ekibimiz genişledi. Bu yüzden kısa sürede bize tavsiyeleriyle ilk yardım edenlerden biri olan usta jokey İsa Yogyayev bize katıldı. Ve sonra online tedavi ve eğitim olanakları hakkında ögrendim, bununla uzman eksikliğimizin ve profesyonel yardımın uzaktan sağlana bileceğini anladım. Tecrübelerini gençlerle paylaşabilsin diye bir kaçını İsa ustaya stajyer olarak gönderdik.
Aile ilişkileri sayesinde aynı zamanda köyümüzde bir üretim departmanını organize etmeyi başardık. Böyle bir deneyim sayesinde biz zaten bir üretim ve eğitim döngüsünü inşa edebiliyorduk.
Kasıtlı olarak ülkemizin orta bölgelerine girmiyorduk, çevrelerdeki durumu anlamaya çalışıyorduk. O zamanlar Krasnoyarsk’ta yaşayan İsa’nın tavsiyesi sayesinde bir at aldık ve eğitilmesi için orda bıraktık. Böylece Sibirya’da at yetiştiriciliğin durumunu öğrenme fırsatı bulduk.
Ama dedikleri gibi, iştah yemek zamanlarında artıyor, bizde artık daha ciddi başarıları elde etmeyi amaçlıyorduk, ekibimizle at yarışlarına katılmak istiyorduk.
İlk sonuçlar katıldığımız dört yarıştan üçü ödül sonucuyla ikinci sırada olmak üzere etkileyiciydi. Bizim için nasıl tarif edilemez bir duygu kokteyli olduğunu söylemeye gerek yok- hem şok ve heyecan verici stres.
Ama gelişmek için sürekli bir adım ileri, konfor bölgesi dışında bir adım atmak gerekir.
Bizim durumumuzda eklenmedik bir şekilde böyle bir adım oldu, ertesi yıl bizim için yarışlara katılımı engellemeye başladılar,
Böyle bir şok bir sezondan sonra devam etmek istedik ama reddedildik. O zaman kendi at yarışlarımızı düzenlemeyi düşündük, ilk önce inanılmaz geliyordu- dün yarışlara katılan bizler ve bugün kendi yarışlarımızı organize sen bizler. Ekicimizin ne kadar karmaşık duygular içerisinde olduklarını anlatmaya gerek yoktu. İlk hazırlıklar, kendi şirketimizin kuruluşu ve ilk yarışlarımızın organizasyonu bir ay içinde yapıldı. Uykusuz, yüzlerce telefon çağrılı ve görüşmeli bir aydı. Ve 29 Ekim 2018 ilk yarışımızı gerçekleştirdik. Piatigorsk Hipodromun’da “2018 yarış sezonun kapanışı”.
Çok geçmeden dikkatimizi Moskova’ya çevirdik. Merkezi Moskova Hipodromu yönetimi ile bir araya gelip ve AO Rosipodromy ile birlikte Anavatan Savunucusu Günü ve Yarış sezonu açılış günün 185 yıldönümüne dayalı iki etkinlik düzenledik.
Moskova Hipodromu’nda yeni ortağımız, usta yarış atı eğitmeni Olga Polushkina ile tanıştık.
Aynı zamanda bilgimizin sürekli olarak artması gerektiğinin farkındaydık ve bu işe kendimizi daha fazla kaptırmak için ahırlarda çalışmaya başladım. Üç ay boyunca binicilerle birlikte atlarla çalışmak için sabahın beşinde kalktık ve dokuz saat sonra atları besleyib dinlenmeye yolladıktan sonra işe gidiyordum.
Bu bize paha biçilemez bir deneyim ve derin bir anlayış verdi, neden Rusya’da bir jokey okulun olmamasının ve bu kadar az sayıda veteriner ve at yetiştirenlerin sayısının olmasının sebebini anladık. Binicilik endüstrisinin gelişimine büyük katkıda bulunmak için biz bir adım daha yaklaşmıştık.
Aynı zamanda tekerleği yeniden icat etmeye gerek olmadığını sadece binicilik üzere önde giden ülkelerin deneyimlerine dikkat etmemizi gerektiğini anlamıştık. Bunun en yakın örneği Türkiye’ydi ve Olga Polushkina ile birlikte Jokeyler Okulu’nun nasıl inşa edildiğini ve nereden başlamamız gerektiği örneğini görmek için Türkiye’ye gittik. Etkileyici bir tecrübe kazandık. Türkiye’deki yaklaşım ve organizasyonun titizliği muazzam bir sonuç verdiğini gördük. Jokeyler Okulu’nda çocuklar için her şey sağlanmıştı. Kendi rejimi, bir yemek odası, antrenman odası ve tabii ki ahırları ile birlikte bir pansiyon oluşturmaktaydı.
Türkiye’den geldikten sonra yerli jokey okulunu işletmek için bir program oluşturmaya başladık. Şimdi program hazırlık sürecindedir ve yakın gelecekte Rusya’da yerli Jokey Okulunu başlatmayı planlıyoruz.
Chapaevsky kolektif çiftlikteki ekibimiz gelişmeye devam etti ve kısa sürede kalabalıklaştı diye daha geniş bir yer aramaya başladı. Kendi eğitim bölümüne başkanlık eden eğitmenimiz Murat atları aile evinde ki ahırına taşıdı. Genç hokeylerimizin takımı da gelişmeye devam etti, bu yüzden Polina Moskova’ya geldi ve Olga Polushkina’nın ahırını ziyaret etti. Uzun zamandır bu anı bekleyen bir kız için o gün gerçek bir bayram idi!
Şimdi Polina da aktif binicilik sporcusudur ve bir veteriner üniversitesini kazanmak hayallerini kuruyor. Chapaevsky kolektif çiftliğindeki çoçukları kendi işlerini devam etmektedir ve sosyal medyada kendi sayfasını geliştiriyor.
Bizim için bir diğer önemli olan şey de at veterinerliğin gelişmesiydi. Önceden belirlediğimiz gibi Rusya’da atlara profesyonel yardım göstere bilen uzman sayısı az olduğu için biz bu konuyla ilgili bir takım fikirler üretiyorduk. Burada yine şanslıydık, şu anda Scriabin adına Moskova Veteriner Akademisi öğrencileri bize gelip onlara stajyerlik için yardımcı olmamızı istediler. Bu bir işaretti. Bu tür fırsatlardan en iyi şekilde yararlanmak gerektiğini anlamıştık, bundan sonra da stajyerlik sürecini konuşmak için akademi yönetimiyle görüştük. Daha sonra önceden kurulan tanışlıklar ve temaslar sayesinde Olga Polushkina için de ayrı bir stajyerlik bölümünü tartışıp hazırlaya bildik. Ayrıca Binicilik Federasyonu ve Rusya Veterinerlik Derneği ile görüştük. Burada dernek başkanı Ekaterina Fedorovna’nın da gelecekteki veterinerler için bu stajyerliği düzenlenmesine yardım ettiğini belirtmekte gerekiyor. Bu zamanda öğrenciler stajyerlik yapmak isteyen insanlardan bir grup oluşturdular ve biz bile farkında olmadığımız şekilde kendi himayemiz altında bir veteriner kulübü yarattık.
Burada küresel kriz durumun planlarımıza damga vura bileceğini anladığımıza bakmayarak bunu daha bir fırsat olarak gördüğümüzü belirtmekte fayda var. Bizim zaten uzaktan organize, eğitim ve tedavi tecrübemiz var, bu yüzden bu bilgileri ve tecrübeyi eğitim amaçlı olarak acemi veterinerler için önlenemez kurs düzenledik.
Birçok insan bana sık sık atların bana ne vereceğini, bu işi neden ettiğimi, bana ne faydası olduğunu sorar. Bazen böyle anlarda bunları açıklamak zor oluyor. Atlar bizim için fırsatlar açar, onlar yeni projeleri açmak ve yeni arkadaşlar edinmek için yardımcı olur.
Bu nedenle tanıtımımız çerçevesinde Karabağ’ın at ırkını, Donskoy ve Budennovskoya nadir olan ırklarını yeniden canlandırmaya başladık, ayrıca el yapımı kostümleri dikmek için bir atölye düzenledik, at turları için farklı projeler düzenledik ve tüm bunlar ekimizin coşkusu ve atlara olan sınırsız sevgisi sayesinde oldu.
Gelecek makalelerimizde sonraki projelerimiz ve başarılarımız hakkında bilgi edinin.
Аватара пользователя
Elvin Imanov
 
Сообщения: 1
Регистрация: 03 май 2020

Модераторы

vika, Natali$ka

Навигация

Вернуться в Sohbet Sohbet

Кто сейчас на форуме

Сейчас этот раздел форума просматривают: нет зарегистрированных пользователей и гости: 1